de Border Terrier

Border Terrier Spike's Disease Spike Kyra Penny BARF verhalen foto's home


header

~*~

graven

De Border Terrier is één van de verscheidene werkende terriers, die ontstonden langs de grenzen van Engeland en Schotland, waar terriers al eeuwen lang gebruikt worden voor de jacht op de vos, otter en ongedierte.

Algemeen voorkomen: in wezen een werkterrier, moet in staat zijn een paard bij te houden en levendigheid met moed combineren.
Temperament: actief en sportief, hij moet ten opzichte van andere honden sociaal reageren en niet agressief zijn.

Kyra Blue Ogen: donker en doordringend.
De standaard kent vier kleuren : wheaten, red, grizzle and tan en blue and tan. In de praktijk zien we nog maar twee van deze kleuren : grizzle and tan en blue and tan. Grappig is dat bijna elke Border een, op ongeveer éénderde van de staart, ringetje van grijze haren heeft.

Het meest opvallende verschil tussen Borders en andere terriers is het hoofd. De Borderstandaard vraagt om een hoofd als dat van een otter, met de prachtige bijna vlakke schedel, nauwelijks enige stop en een korte sterke voorsnuit, die in verhouding staat tot de schedel als 1/3:2/3, (de voorsnuit is het kortste deel).
Een schaargebit is gewenst een tanggebit toegestaan. De neus bij voorkeur zwart.
Als werkende terrier heeft hij een natuurlijke harde, draadachtige, bovenvacht en een dichte, korte ondervacht.
De huid behoort loszittend en dik te zijn.
De oren zijn klein, in de vorm van een v van matige dikte en naar voren, dicht langs de wang hangend.
Het lichaam achter de schouders moet door twee mannenhanden omspannen kunnen worden.

Behendigheid Borders zijn levendig maar niet overdreven. Aanhankelijk, reageren op goedkeuring, zijn eerder schildwachten dan wakers, vormen geen territorium, zijn atletische, meewerkende, geharde, vriendelijke doe- het- zelvers. Men moet hen altijd onder scherp toezicht houden en zich geregeld met hen bezighouden: ze gedijen niet daar waar ze geen deel uitmaken van het gezinsleven. Een Border doet graag gekke dingen en voor velen is behendigheid een steeds terugkerend festijn. Ze zijn vaak eerder aan het eind van het parcours, dan de erachteraan hijgende baas. Goed voor beider conditie dus.

~*~