Oktober 2000 werden Spike en Kyra "verblijd" met een katertje van toen zes weken oud, Tijger genaamd. Na wat aanloopproblemen, vooral tussen Spike enTijger, gaat het nu prima. Over hen gaat dit verhaal.
Ik had allemaal leuke kattenspeeltjes aan de krabpaal opgehangen aan van dat dunne elastiek. Op een dag in december zat ik 's morgensvroeg in de keuken te ontbijten toen ik Spike in de kamer hoorde blaffen. Ik reageerde niet meteen, maar het aanhoudende geblaf begon me te irriteren. Ik liep naar de kamer om Spike op zijn kop te geven. Daar hoorde ik een klagelijk gemiauw. Dat was Tijger. Het was aardedonker in de kamer en ik had op dit vroege tijdstip nog geen bril op of contactlenzen in.
In deze periode liet de verstandhouding tussen Spike en Tijger nog veel te wensen over,dus was ik doodsbang dat Tijger verscheurd achter de bank zou liggen. Op de tast het licht aangedaan en daar hing Tijger, aan de krabpaal met het elastiek van zo'n speeltje om zijn nekje gedraaid, erbarmelijk te miauwen. Spike stond ernaast te blaffen. Met hulp van mijn man heb ik Tijger bevrijd, wat niet zo simpel was, want het elastiek zat strak om zijn nekje. Hij heeft er gelukkig niets aan over gehouden, maar ik had er niet aan moeten denken hoe het was afgelopen als Spike niet had geblaft!